وقتی کلمه‌ی آینده را بر زبان می‌آورم،

بخش اول کلمه، دیگر متعلق به گذشته است.

وقتی کلمه‌ی سکوت را بر زبان می‌آورم،

آن را می‌شکنم.

وقتی کلمه‌ی هیچ را بر زبان می‌آورم،

چیزی می‌سازم که دیگر در نبودن، جای نمی‌گیرد.

ویسواوا شیمبورسکا