سال پیش یعنی ۹۸، ما ۱۳ به در نرفتیم و زنده موندیم؛ هیچکدوم‌مون هم افسردگی نگرفتیم حتی سال ۹۸ با تمام سختی‌هاش هر کدوم‌مون به چیزایی که می‌خواستیم رسیدیم.

روزهارو بسته‌بندی کردیم داخل هفته‌ها، هفته‌هارو بسته‌بندی کردیم داخل ماه‌ها، رفته رفته خودمون درگیر اسامی ساختگی شدیم. ۱۳ به در و تولد و این چیزا بهونه‌ی جمع شدنه، چی می‌شد اگر این روزها بهونه‌های جمع شدن‌مون رو بندازیم یه روز دیگه، اگر شعور جمعی برسه لازم نیست فردا از خونه بیرون بریم.

چیزایی رو پیدا کنیم که بیشتر خوشحال‌مون می‌کنه.

(منم انقدر خونه موندم و کتاب، فیلم و دوره دیدم کف کردم ولی به این فکر می‌کنم اگر از سر احتیاط نکردن ناقل این ویروس بشم و یکی دیگه ازم بگیره و فوت کنه، دست کمی از قتل عمد نداره.)

#نق