دن اریلی می‌فرماد:

حس مالکیت صرفاً به دارایی‌های فیزیکی محدود نیست؛ بلکه در مورد نگرش‌ها و دیدگاه‌ها نیز وجود دارد.
وقتی شما مالکیت ایده‌ای را می‌پذیرید (خواه در سیاست و خواه در ورزش)، آن را بیش از آن‌چه که باید، دوست خواهید داشت؛
و برایش بیش از آن‌چه که باید، ارزش قائل خواهید شد.
و از دست دادن آن – مثل هر دارایی فیزیکی دیگر – برایتان سخت خواهد بود.

این‌رو متمم امروز گذاشته بود، صفحه‌ی اول کرومم به متمم باز می‌شه انقدر که خوبن. دن اریلی رو هم از پرسش و پاسخ‌هاش توی وبلاگش می‎شناسم. به یکسری سوالا جواب می‌ده که آدم می‌ره تو فکر. این حس مالکیت هم از اون حرف‌ها بود که می‌شه ساعت‌ها براش حرف زد. فکر می‌کنم همین حسِ مالکیته که ارزشِ یه چیز رو نشون میده. نه اون سندی که به اسم میزنن. مثل ازدواج، خرید خونه و غیره. آدم یه پست می‌نویسه، بهش حس مالکیت داره، براش ارزش داره چه برسه به چیزهای دیگه. بعضی ایده‌ها، حرف‌ها اگرچه سند فیزیکیِ مالکیت ندارن ولی اون حسِ مالکیت صاحبشه که براش ارزشمنده.