به شخصه از اون آدماییم که تحمل‌شون توی ابهام کمه و زود کلافه می‌شه؛ شاید خوندن این متن از محمدرضا شعبانعلی به درد این روزای مبهم بخوره:

هنر ما، فرار از ابهام یا حتی توانایی کاهش آن نیست. بلکه پذیرش ابهام و زندگی در آغوش آن است. ابهام، درست مثل هوایی که تنفس می‌کنیم، اطراف ما را گرفته است. هدف ما نه کاهش ابهام و نه افزایش ابهام و نه اندازه گیری ابهام است. هدف ما تجربه‌ی بهتر از زندگی است که می‌تواند کاملاً مستقل از میزان ابهام موجود در زندگی باشد.

زندگی در شرایط ابهام