همه‌ی اتفاقا و کارهای کرده و نکرده، موفقیت‌ها و حسرت‌ها می‌گذرن قبول، ولی تهش آدم خودش می‌مونه و مدل ذهنی که از پس این اتفاقا براش مونده و ساخته.