دکتر جن سومن، از موسسه‌ی مکس پلنک که در زمینه‌ی سایبرنتیک زیست‌شناختی فعالیت می‌کند، بررسی کرده است که وقتی هیچ نقشه‌، قطب‌نما و هیچ راهی برای تعیین نقاط جغرافیایی نداریم چه اتفاقی برای ما می‌افتد. منظورم بحث استعاری نیست. دکتر سومن در این باره تحقیق کرده است که برای کسانی که در جنگل یا صحرای بزرگ آفریقا گم شده‌اند و نه ستاره‌ی قطبی دارند و نه خورشید در حال غروبی که راهنمای آن‌ها باشد چه اتفاقی می‌افتد.

نتیجه‌ی تحقیق نشان داد که ما روی دایره راه می‌رویم. هر قدر هم تلاش کنیم روی خط صاف راه برویم و از جنگل یا بیابان خارج شویم، در نهایت به همان نقطه‌ی شروع برمی‌گردیم. غریزه‌های ما کافی نیستند. دکتر سومن می‌گوید: «به حواس‌تان اعتماد نکنید، چون با اینکه ممکن است فکر کنید روی خط صاف راه می‌روید، این فکر درست نیست.»

ذات انسان این است که به نقشه نیاز دارد. اگر به قدر کافی شجاع باشید که نقشه‌ای ترسیم کنید، دیگران از شما پیروی خواهند کرد.

 

ست گادین | به جعبه دست‌بزن

 

اون قسمت آخرش مدت‌ها جلوی چشمم بود. اگر یه نفر بتونه زندگی که می‌کنه و چیزهایی که می‌فهمه و درک می‌کنه، یجوری انتقالش بده یا جرات داشته باشه شده یه نقشه برای خودش ترسیم کنه، حتما آدم‌های بیشتری پیدا می‌شن که از اون نقشه از اون فکر پیروی کنن و یه دنیای دیگه‌ای رو توی زندگیشون بسازن. حتی شاید اون آدم متوجه این تاثیری که می‌ذاره نباشه، ولی جرات داشته برای زندگی خودش، زندگی کنه.