روز سیزدهبهدر را خانه بودیم، بخاطر مشغلههایی که وجود دارد، مادرم شروع کرده است به خانه تکانی. وسط این اوضاع چشمم به تلویزیون افتاد و برنامهی عصر جدید. از اینکه علیخانی دیگر در این برنامه گریه نمیکند برایم جالب بود. ولی یکبار دیگر از ته دلم، از تلویزیون و صدا و سیما و… بیزار شدم. تنها سوالم که برای خودم بیجواب ماند این بود که جای خانمی خوش صدا که میخواند در چنین برنامههایی کجاست؟ دختر پارکورباز نداریم؟ تا کی باید تحمل کرد این نگاهِ جنس دوم به زنان را؟
آکواریم و ماهی چه ایرادی دارد که جایش تلویزیون با این سیاست بنشنید؟
